Park van Luna

RECREATIEGEBIED HEERHUGOWAARD-ZUID Ontwerp recreatiegebied, natuurontwikkeling en ecologie, publieke infrastructuur, accommodaties/paviljoens, paden en bruggen

Beeld |Tekst |Data |Kaart



ontwerp van  Gilbert Koskamp en Arno van der Mark. (onder naam van DRFTWD)

Als uitbreiding van Heerhugowaard is er vanaf 1993 gewerkt aan de ontwikkeling van een CO2-emissieneutrale VINEX-woonwijk naar het stedenbouwkundig plan van Ashok Bhalotra (Kuipers Copagnons). Het 180 hectare grootte landschap, waarvan ruim 70 hectare aan moest gaan dienen als recreatie- en natuurgebied en is opgedeeld in verschillende deelgebieden, waaronder een zwemwaterplas en een strand. Koskamp en van der Mark ontwierpen het gebied Huygendijk dat door de geplande infrastructuur in te delen was in Huygendijk-oost en Huygendijk-west.

ONTWERPUITGANGSPUNTEN

Landschappelijk
Huygendijk-oost (Huygendijkbos) heeft voornamelijk een recreatieve functie gekregen. Er is een groen vide-landschap ontwikkeld dat de gebruiker centraal stelt en die mogelijkheid biedt een eigen invulling aan het begrip ‘recreatie’ te geven. Huygendijk-west is ingericht als stromenlandschap en de nadruk ligt meer bij het functioneren als natuurgebied. Aan de hand van een parametrisch instrument zijn de relaties in vierkante meter tussen de verschillende gebieden berekend en dit heeft het grondverzet dat tussen de gebieden plaats kon vinden bepaald. De grond is gebruikt als materiaal om de ruimte vorm te geven. Zo is er in Huygendijck-oost een videlandschap ontstaan van uitsparingen en verhogingen verspreid over het gebied. Dit videlandschap creëert beschutte en geïsoleerde adressen die verschillende vormen van gebruik faciliteren. De verhoogde delen zijn als eilanden verspreid en dienen onder andere als geluidsdempende elementen voor de nabijgelegen wegen. In Huygendijk-west is er een stromenlandschap gegraven. Een ecologische waterzuiveringsinstallatie in de vorm van een organisch stromingslabyrint en een defosfateringsvijver waarborgt de kwaliteit van het gebiedswater. Het stromingslabyrint meandert door het gebied waarbij eilanden zorgen voor een waterloop van verschillende stroomsnelheden langs zuiverende waterplanten en bezinkingsbaden. Hoewel verschillend van karakter, zijn het videlandschap en het stromenlandschap ruimtelijk complementair. De aanwezige elementen water, land, vegetatie en accommodaties vullen elkaar aan en zijn gezamenlijk één groen landschap. De verschillende karakters vloeien in elkaar over en dat maakt het gebied tot een ‘blurring space’; een stelsel van in elkaar overlopende ruimten. De routing in het park is daarbij een verbindend element en is een integraal onderdeel van het ontwerp. Doormiddel van bruggen worden de gebieden, voor de gebruiker, van elkaar ontsloten en vormen belangrijke schakels in het ontwerp.



Gebruik
De verschillende accommodaties in het park faciliteren allerlei gebruiksmogelijkheden. Omdat het gebruik binnen deze accommodaties niet vooraf bepaald is hebben ze een ‘open karakter’ ten opzichte van de gebruiker. Ze laten zich toe-eigenen als speelplein, evenemententerrein, kratermeertje voor vogels en beplanting, arena of als een plek om te picknicken, beschermd tegen wind en uit het directe zicht van passanten. Gedurende de verschillende seizoenen zullen de mogelijkheden veranderen. Door het park heen zijn verschillende routes voor verschillende gebruikers aangelegd. Deze overlappen elkaar en doen verschillende accommodaties aan waardoor er interactie tussen de bezoekers zal ontstaan. Te midden van de routes is een meetingpoint gerealiseerd. Hier zijn enkele tribune heuvels gemaakt en een golvend betonnen paviljoen dat als skatebaan dient. Deze kan uitgegraven worden waarna de ruimte eronder als sportpaviljoen kan dienen.

Ecologie
De ecologische waterzuiveringsinstallatie verwerkt in het stromingslabyrint en de defosfateringsvijver zorgt voor een hoge kwaliteit van het water binnen het gebied. Nutriënten en fosfaten worden op natuurlijke wijze gefilterd wanneer het door het labyrint stroomt. Via een circulatiegemaal komt het water uit de zwemwaterplas in het labyrint terecht waarna het in ongeveer 3 dagen wordt gezuiverd door water- en oeverplanten. Het groen in het park laat zich onderwerpen aan ontwikkeling. Er is een basis gegeven die als voedingsbodem dient voor processen waardoor er een natuurlijke biodiversiteit zal ontstaan die de eenheid van het park kenmerkt. Dit maakt het park een ideale plek voor vogels en amfibieën.

Kunst
Om de beleving van het park te intensiveren zijn er beeldend kunstenaars aangetrokken om functionele kunstwerken te ontwikkelen. Het landschap diende als de conditie van de kunstwerken, die vervolgens daar onderdeel van uit gingen maken. SUPERFLEX in samenwerking met NEZU AYMO architects bouwde een sanitairpaviljoen, Joke Robaard maakte afbeeldingen voor de externe informatievoorziening, Alon Levin ontwierp de interne informatievoorziening en Jurgen Bey goot betonnen parkmeubilair die als zwerfkeien over het park verspreid werden. Ook maakt hij een kunstmatig bos die als fietsenstalling kan dienen en een afvalvoorziening.


Locatie: Recreatiegebied Heerhugowaard Zuid (HAL locatie)
Opdrachtgever: Gemeente Heerhugowaard
Ontwerp: DRFTWD OFFICE, Amsterdam i.s.m. Bureau Alle Hosper, Haarlem
Ontwerpteam: Gilbert Koskamp en Arno van der Mark, Mark Groen, Yoshihiro Kurita, Yasuyuki Kawanishi, Berry van Elderen
Beeldende Kunstopdrachten: Joke Robaard, Alon Levin, Jurgen Bey, Superflex, DRFTWD
Oppervlak: 85000 m2
Realisatie: start 2003, oplevering juli 2007 (geopend door Z.K.H. Prins Willem Alexander)



Reactiemogelijkheid gesloten